Οι επιπτώσεις της καραντίνας στους μαθητές: Η ειδικός εξηγεί γιατί αυξήθηκε ο σχολικός εκφοβισμός

καραντίνας

Οι επιπτώσεις της καραντίνας στους μαθητές-Η ειδικός εξηγεί γιατί αυξήθηκε ο σχολικός εκφοβισμός

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΡΤΕΜΙΑΔΗ

Μπορεί το τελευταίο κουδούνι της σχολικής χρονιάς να χτύπησε για τους μαθητές, ωστόσο το διάστημα παραμονής στο σπίτι λόγω της επιβολής της καραντίνας από την έξαρση του κορονοϊού επηρέασε -αρνητικά- την ψυχοσύνθεση των παιδιών. Επίσης παρατηρήθηκε αύξηση των κρουσμάτων bullying εξαιτίας του εγκλεισμού των μαθητών στο σπίτι.

Η Ειρήνη Πουπάλου, είναι νηπιαγωγός που εργάζεται σε Νηπιαγωγείο της Κηφισιάς και διαθέτει 12 χρόνια εμπειρία στην Δημόσια Εκπαίδευση. Μιλά στο “kedenews.gr”  και εξηγεί πως επηρέασε την ψυχοσύνθεση των παιδιών η καραντίνα ενώ απαντά στο βασικό ερώτημα για το αν αυξήθηκαν τα κρούσματα bullying εξαιτίας του εγκλεισμού των μαθητών στο σπίτι, με αφορμή τον ξυλοδαρμό μαθήτριας στην Ρόδο από συμμαθητριές της.

-Πως η καραντίνα επηρέασε την ψυχοσύνθεση των παιδιών;

Η συνθήκη της καραντίνας επηρέασε την συναισθηματική κατάσταση μικρών και μεγάλων. Ειδικότερα για τα παιδιά παρατηρήθηκε κατά τις πρώτες μέρες επαναπροσέλευσης στο χώρο του Σχολείου, αμηχανία, νευρικότητα, μελαγχολία και εκνευρισμό. Δεν ήταν σε θέση να διαχειριστούν την νέα πραγματικότητα, χωροταξικές αλλαγές λόγω του ιού και αποχωρισμούς από φίλους τους που επέλεξαν να παραμείνουν σπίτι τους. Με το πέρας των εβδομάδων ομαλοποιήθηκε η εικόνα τους και επανέκτησαν στάσεις και συνήθειες προσαρμοζόμενα στα νέα δεδομένα.

“Χαρακτηριστικά, δεν είναι λίγες οι φορές κατά τις οποίες το λεξιλόγιο τους και οι συμπεριφορές νοηματοδοτούν την κατάσταση του ιού, υιοθετώντας σε συνεργασία με τους γονείς και εκπαιδευτικούς νέες κανόνες συμπεριφοράς”.

 

 Η επιστροφή των παιδιών στο σχολείο μετά από τόσο μεγάλο διάστημα παραμονής στο σπίτι -εγκλεισμού- αύξησε την αντιδραστικότητά τους και κατά συνέπεια τα κρούσματα bullying. Πως αναλύεται αυτή η κατάσταση;

Παιδιά που φαίνονταν να έχουν επιθετικές τάσεις συντήρησαν, κατά κάποιο τρόπο, την συμπεριφορά τους. Έδειχναν να είναι αναστατωμένα και να επιδίδονται σε κακότροπες λεκτικές και μη  διεργασίες. Η παρατήρηση και στάση ετοιμότητας από τους υπεύθυνους τμήματος βοήθησε να εξομαλυνθεί κάπως, αλλά και το ενδιαφέρον, το χιούμορ, η παιγνιώδη διάθεση και δημιουργικότητα υπήρξαν συνοδοιπόροι στην Σχολική διαδικασία. Σίγουρα το επόμενο χρονικό διάστημα χρήζει παρακολούθησης, εφαρμογής στρατηγικών δράσης και συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

-Ποια παιδιά ασκούν bullying και γιατί; Παίζει ρόλο το οικογενειακό περιβάλλον;

Τα παιδιά πού έχουν βιώσει bullying συνήθως επιδίδονται σε συμπεριφορές επιθετικές και μη αποδεκτές. Το οικογενειακό περιβάλλον συντελεί στην ανάπτυξη αισθημάτων θυμού στα παιδιά, ενώ η συναισθηματική παραμέληση των παιδιών εντείνουν εχθρικές συμπεριφορές απέναντι σε συμμαθητές τους ή φίλους τους. Η έλλειψη ποιοτικής και αποδοτικής επικοινωνίας μεταξύ γονέων και των παιδιών τους αποτελεί τροχοπέδη στην κοινωνική ταυτότητα των παιδιών ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικού-οικογενειακού Status. Τέλος, σημαντική θεωρείται η συμβολή του Σχολείου που ολοένα και περισσότερο καλείται να λειτουργήσει επικουρικά και να καλύψει ή αντιμετωπίσει τα κακώς κείμενα, αλλά και συναισθηματικά κενά των μαθητών. Η συνεργασία με την οικογένεια και λοιπούς φορείς όπως κοινωνικοί λειτουργοί, σχολικοί σύμβουλοι, ψυχολόγοι, μόνο θετική μπορεί να χαρακτηριστεί και απαραίτητη αν επιθυμούμε  να έχουμε κατά το δυνατόν πιο υγιείς συναισθηματικά μαθητές.

-Τι πρέπει να κάνει ένας γονιός εάν διαπιστώσει πως το δικό του παιδί είναι αυτό που εκφοβίζει τα άλλα;

Η επικοινωνία με γονείς και εκπαιδευτικούς συντελεί στην παρατήρηση του φαινομένου του σχολικού και όχι μόνο εκφοβισμό, καθώς το πλαίσιο που συμβαίνει μπορεί να είναι και εξωσχολικό (π.χ. γειτονιά, δραστηριότητες, φιλικό κύκλο). Ιδανικά, λοιπόν, ο γονέας θα πρέπει να έχει συνεχή επαφή με τους εκπαιδευτικούς ή ενήλικες που συναναστρέφονται τα παιδιά τους και βρίσκεται σε επαγρύπνηση. Κατά την περίπτωση που παρατηρηθεί ή ενημερωθεί για δραστηριότητα εκφοβισμού καλό θα είναι να συζητήσει με το παιδί του εξοπλιζόμενος με υπομονή για τις τυχόν αμυντικές διαθέσεις που πιθανόν επιδείξει. Η συνεργασία με το Σχολείο ακόμα και σε αυτό το σημείο, θα οδηγήσει στο να ξεδιαλύνει το φαινόμενο αυτό και να ενημερωθεί για το τι το χαρακτηρίζει γενικά, αλλά και ειδικότερα στην περίπτωση του παιδιού του.

 

“Η τήρηση ενός προσωπικού ημερολογίου, όπου θα καταγράφει την συμπεριφορά του τέκνου του, η αξιοποίηση χρόνου για δραστηριότητες εξωσχολικές που θα επιλέξουν και συναποφασίσουν με κριτήριο την επιθυμία και ευχαρίστηση”.

 

Μπορεί να απευθυνθεί σε σύμβουλους ψυχικής υγείας, ψυχολόγους, γονείς που ίσως έχουν την ίδια εμπειρία θα προσφέρει ασφάλεια στους γονείς. Γενικότερα, ολόκληρη η οικογένεια επιστρατεύεται με σκοπό την αντιμετώπιση των επιθετικών διαθέσεων του μέλους που έχει «επιλέξει» τον ρόλο του Θύτη. Τέλος και εξίσου σημαντικά να κερδίσει τον χαμένο χρόνο δημιουργώντας στιγμές και εμπειρίες που ενώνουν όλα τα μέλη της οικογένειας και γιατί όχι ή επαφή με δραστηριότητες που φέρνουν την εσωτερική ισορροπία, αλλά και δίνουν ευκαιρίες για έκφραση όλη της «παλέτας» των συναισθημάτων (φύση, τέχνες, γυμναστική, πλατεία, παιδική χαρά, αθλοπαιδείες, εξορμήσεις).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Μαθητές γυμνασίου εκβίαζαν συμμαθήτρια τους με ροζ βίντεο

*Εκτός των άλλων η Ειρήνη Πουπάλουέχει εμπειρία από Ειδική Αγωγή Νηπίων και Συμβουλευτική Γονέων νηπιακής ηλικίας. Επί πλέον, έχει ασχοληθεί με την Εκπαίδευση των Κωφών και Τυφλών Παιδιών.

Πριν δύο χρόνια συμμετείχε στο Πρόγραμμα Μουσικοκινητικής Carl Orff, ενώ παράλληλα ξεκίνησε μετεκπαίδευση στην Θεραπεία Παιδιών, Οικογένειας και Ζεύγους, όπου και μέχρι αυτή την στιγμή παραμένει ως εκπαιδευόμενη Θεραπεύτρια. Η ίδια επιμορφώνεται συμμετέχοντας σε ημερίδες που αφορούν την ανάπτυξη των Παιδιών και συναντήσεις παιδαγωγικές με την Σχολική Σύμβουλο που διαπραγματεύεται την μάθηση και καλλιέργεια δεξιοτήτων παιδιών.